S h a d e s  o f  R e d  |  g e s p r e k k e n  |  g r o e p e n  |  t e k s t e n   Toelichting: De meervoudige kamer heeft in vier ernstige misdaadzaken vonnis gewezen, maar de middelen, mensen en financiële reserves die nodig zijn deze straffen uit te voeren, ontbreken. Dientengevolge kan van deze zaken slecht één vonnis uitgevoerd worden: slechts één dader kan zijn gerechte straf uitzitten. Aan het publiek de taak om te bepalen wie dat zal zijn. De overige zaken worden geseponeerd. Het publiek krijgt de kans in gesprek te gaan met de daders. Onderdeel van de avond zijn filmbeelden waarop een deel van een interview te zien is met ieder van de daders. Onderstaand het interview met Karin, een 32 jarige vrouw die haar man vermoord heeft. Saillant detail: Iedere speelavond werd een andere dader door het publiek vrijgesproken, afhankelijk van de informatie die ze hadden weten te vergaren. Ook Karin zag zich de ene avond vrijgesproken, de andere avond als enige veroordeeld. Interview met Karin Pas later toen we getrouwd waren. De eerste jaren niet, hoor. Zo vanaf m’n negentiende denk ik.. Twintigste. Nou.. gebroken rib, longbeschadiging. Tanden. Eén half afgebroken en 1 doorgeslikt. Ogen natuurlijk. Gescheurde lip, bloedneus Pols. Maar die was niet gebroken, alleen een splintertje eraf. En ’n paar keer gekneusd. Rug. Vaak m’n rug. Daar trapte ie dan in. Je kan niet zo lang zitten. Of staan, dat doet pijn. Dus rúg, maar dat zie je verder niet. Gewone dingen, blauwe plekken. Arm uit de kom. Zo. En miskraam. In ieder geval een. Tweede keer weet ik niet zeker. Misschien was ik gewoon laat.     d e  d a a d  <  >  |  o v e r z i c h t  t e k s t e n